لطفا صبر کنید ...

بررسی امواج الکترومغناطیسی در باروری مردان

امروزه نگرانی از تشعشع امواج الکترومغناطیس در محیط زندگی و فعالیتهای روزانه باعث شده که بسیاری از مردم دچار عارضه‌هایی شوند که گاها گزارشهای بین‌المللی نسبت به آنها هشدار داده‌اند.

در حالیکه بسیاری از مردم نسبت به سلامت خود نگران بوده و همواره از عوارض احتمالی تشعشعات الکترومغناطیس برای سلامت جویا می‌شوند اما عده‌ای هم با غرق کردن خود در تکنولوژی، ترجیح می‌دهند نسبت به این موضوع بی‌تفاوت باشند یا به همان گزارشهای مراکزی که استفاده از این دستگاه‌ها را همواره بی‌خطر دانسته‌اند، بسنده کنند.

با این حال برخی گزارشهای بین‌المللی نسبت به تأثیرات امواج بر سلامت بدن خوشبین نیستند و استدلالهایی را برای رد خوشبینی به تابش امواج مخابراتی و الکترومغناطیسی ارائه کرده‌اند که در زیر یک نمونه از این گزارشها موجود است.

در دهه‌های اخیر ناباروری رشد زیادی در سرتاسر جهان داشته است که به عنوان مثال از سال 1989 تا سال 2005 میزان غلظت اسپرم در بین مردان فرانسه 32 درصد کاهش داشته است.

تخمین زده می‌شود که از هر پنج مرد بین 18 تا 25 ساله یک نفر آنها میزان اسپرم کمی تولید می‌کند؛ افزایش ناباروری در دهه‌های اخیر در واقع همزمان با افزایش تابشهای الکترومغناطیسی مصنوعی و روند افزایشی استفاده از ابزارهای ارتباطی بی‌سیم مانند تلفنهای همراه، تبلت، دکلهای تلفن همراه بوده است.

تحقیقات بسیاری وجود دارد که صدمه اسپرم ناشی از قرارگیری در معرض امواج را نشان می‌دهد که این می‌تواند منجر به افزایش نگرانیها در مورد سلامت فرزندان آینده باشد؛ سطح قرارگیری در معرض امواج در این تحقیقات قابل مقایسه با زمانی بود که افراد تلفنهای همراه خود را در جیب شلوار یا به کمربند خود متصل یا از لپ‌تاپ بر روی پاهای خود استفاده می‌کنند.

تابشهای الکترومغناطیسی و ناباروری در مردان

اثر منفی بر روی کیفیت و کمیت اسپرم به دلیل افزایش استفاده از موبایل در بیشتر مطالعات اخیر نشان داده شده است؛ کاهش تعداد و تحرک اسپرمها معمولا با میزان مواجهه رابطه مستقیم دارد.

استفاده بیش از چهار ساعت از موبایل در طول روز باعث کاهش 25 درصدی تعداد اسپرمها می‌شود؛ نتایج تحقیق De Iuliis در سال 2009 بیان می‌کند که تابشهای مربوط به فرکانسهای ناشی از خطوط انتقال برق و تلفن همراه هر دو می‌توانند باعث افزایش گونه‌های اکسیژن فعال در میتوکندری اسپرم‌ها شود که این می‌تواند به کاهش تحرک اسپرمها و شکستن DNA منجر شود.

نتایج این مطالعه به وضوح لزوم توجه به استفاده درست از تلفن همراه را ثابت می‌کند؛ طی مطالعه‌ای که موشها را تحت تابش ناشی از دکلهای تلفن همراه قرار دادند مشاهده شده که 39 تا 46 درصد در مورفولوژی اسپرم اختلال ایجاد شد در حالیکه این اختلال در گروه شاهد دو درصد بود.

مطالعات Avendaño در سال 2012 نشان داد که میزان کاهش تحرک اسپرم و شکست DNA با 4 ساعت استفاده از اینترنت بی‌سیم لپ‌تاپ، به صورت ملموسی اتفاق افتاده است.

ضمطالعه بر روی افرادی که از شغل آنها کار با رادارها بوده است، نشان داد که ارتباطی بین میزان در معرض بودن و تعداد و تحرک اسپرم وجود دارد؛ طی یک مطالعه دیگر بعد از اینکه 5 نسل از موشها در معرض تابشهای ناشی از آنتنهای فرستنده تلوزیونی قرار گرفتند، مشاهده شد که تولد نوزادان جدید در طی نسلها کاهش یافت که این نشان از ناباروری بازگشت‌ناپذیر دارد.

مطالعات Li در سال 2010 هم نشان داد مردانی که در معرض میدانهای مغناطیسی بیشتر از 160 نانوتسلا و به مدت بیش از شش ساعت در روز قرار دارند ( این میزان میدان مغناطیسی برابر با قرارگیری در فاصله‌های کمتر از 5 متری از کابلهای برق است) احتمال ناهنجاریهای اسپرم در آنها بیشتر است؛ گزارشات BioInitiative نشان می‌دهد که تابشهای با فرکانس بسیار پایین ناشی از پتوهای برقی می‌تواند با القای گرمای بیشتر منجر به گرم شدن و آسیب اسپرم شود که این هم می‌تواند برای جنین عوارض جانبی ایجاد کند.

تابش امواج الکترومغناطیسی و کاهش تستسترون

نتایج یک مطالعه در سال 2010 نشان می‌دهد موشی که در روز به مدت 60 دقیقه در معرض تابشهای ناشی از تلفنهای همراه بوده به میزان قابل توجهی سطح تستسترونش کاهش پیدا کرده است؛ تستسترون یک هورمون مردانه است که اختلال در میزان آن می‌تواند در روند تولید مثل اختلال ایجاد کند.

در سال 2014 هم Qin نشان داد موشهایی که در معرض تابشهای بی‌سیم بوده‌اند علائمی از به هم خوردن ریتم شبانه‌روزی، کاهش تعداد و تحرک اسپرم از خود نشان دادند.

شما نظر بدهید
ثبت نظر شما
نظرات کاربران
x
تا کنون نظری ثبت نشده است